 Emigreren geldt tegenwoordig als een luxekeuze. Toch wil dat niet zeggen dat de gemiddelde emigrant bij aankomst op zijn krent kan gaan zitten. Emigreren is werken geblazen. Op sociaal vlak, en op zakelijk vlak. Dat gaat ook absoluut op voor Hans Looman. Looman kwam met vrouw Mathilda en drie kinderen in augustus 2005 aan in Kelowna, British Columbia., moest hij weer van voor af aan beginnen.
Werken voor een baas, dat heeft Hans Looman (42) eigenlijk nooit gelegen. Sinds zijn achttiende al, is hij zelfstandig ondernemer. Destijds moesten zijn ouders voor een rechter verklaren dat ze voor de zakelijke fratsen van hun zoon instonden, zodat de jonge Looman zich als ondernemer kon inschrijven. Looman is een techneut. Hij is gespecialiseerd in het ontwerpen van electronica. Niet verwonderlijk heette zijn bedrijf in Nederland Eldevs, wat staat voor Electronic devices. Hij noemt het nog altijd een uit de hand gelopen hobby. De zaken gaan de Looman bv door de jaren heen in Nederland voor wind. Steeds groeit zijn omzet en weet hij grotere opdrachten binnen te slepen. Tot 2003. Ineens zit de economie tegen en in een mum van tijd verliest hij 80 procent van zijn omzet.
Ongeveer tegelijkertijd overlijdt een oom van Hans. Woonachtig te Montreal, Canada. Hans neemt het vliegtuig voor de begrafenis en raakt er in gesprek met een ondernemer, ook familie. Al snel gaat het gesprek over ondernemen. Over hoe dat in Canada is in vergelijking met Nederland. Hans hoort over hoe de Canadese overheid het kleinbedrijf probeert te ondersteunen en het verhaal klinkt al snel positief als hij het vergelijkt met de economische malaise in Nederland. “Neem daarbij de rust en ruimte, de natuur en de aangename manier van omgang die de Canadezen eigen is, en de optelsom begon erg aantrekkelijk te ogen”, zegt Looman terugblikkend op de begindagen van zijn emigratie.
 In november 2003 hakken Hans en Mathilda (42) de knoop door. Ze willen emigreren naar Canada en zetten begin 2004 via Buysse Immigration de eerste schreden richting het samenstellen van het emigratiedossier. Ze overwogen verschillende delen van Canada. Uiteindelijk besloten ze koers te zetten richting de Okanagan Valley in British Columbia.
Deze streek biedt veel van wat de naar natuur en avontuur zoekende Canada-ganger op zijn lijstje heeft staan: Bergen, water, lekkere zomers, sneeuwzekere winters met skigebieden om de hoek. De stad Kelowna,waar Hans en Mathilda hun toekomstige woonplaats in zagen, is eeen levendig stadje aan Okanagan Lake dat economisch gezien ook aardig in de lift zit. Gezien Hans’ achtergrond en de oorsprong van de emigratieplannen geen onbelangrijk gegeven.
Natuurlijk is Hans niet alleen om het zakelijke aspect naar Canada vertrokken. Ook Mathilda wilde graag. Ook zij had zin in dit avontuur. Beiden zagen in Canada een maatschappij en cultuur die hen aansprak. Een waar ze graag hun kinderen wilden zien opgroeien. De kinderen, Jasper (10), Jeanine (8) en Louise (6) hebben het reuze naar hun zin. Ze spreken zo drie jaar na aankomst vlot Engels en thuis lopen de twee talen lekker door elkaar.
Dat Hans ook in Canada zou gaan ondernemen, dat stond wel vast. En vlak na aankomst had hij zijn eerste bedrijfactiviteit alweer opgezet. Hij werd dealer van internettelefoondienst Voip.net. Een toevalstreffer eigenlijk. Toen ze hun huis betrokken dat eerder in 2005 was aangeschaft, wilde hij een telefoonnummer bemachtigen om bereikbaar te zijn. Het zat echter tegen. Telus, de Canadese telefoonmaatschappij, was verwikkeld in stakingen en een telefoonnumer zat er even niet in. Geen nood, dacht Hans. “Dan bellen we toch via internet.” Hij nam contact op met een leverancier van internettelefonie, maar die gaven ook geen thuis. Het hoofdkantoor lag namelijk plat door orkaan Katrina. Zonder al te lang nadenken kocht Hans daarop zijn eigen webserver en begon zijn eigen internettelefoniedienst. Bedrijf nummer 1 was een feit.
Toch ging Hans niet lang na aankomst aan de slag bij het bedrijf Solair. Hij vond het noodzakelijk om werkervaring op te doen. “Als je aankomt in een ander land, in een andere cultuur, dan moet je je de gewoonten eigen maken. Anders krijg je met een eigen bedrijf geen kans”, doceert Looman uit eigen ervaring. Het is logisch natuurlijk. De mensen in je nieuwe thuisland worden later je toeleveranciers en klanten. Dus moet je weten hoe ze werken en denken.
 Tegelijkertijd kruipt het bloed waar het niet gaan kan. In de avonduren start Looman zijn volgende zakelijke avontuur in Canada op: Main-City.net. Een internetbedrijf. Looman ziet dat zijn webserver meer mogelijkheden biedt dan puur en alleen internetbellen en start een bedrijfje waarmee hij talloze websites opzet en websites van anderen host. Hij wordt dus hostingcompany en webdesigner. In het digitale network van andere Canada gangers vindt hij al vlug klanten voor zijn dienstverlening.
Maar ook daarbuiten. Hij sleutelde een slim advertentieconcept in elkaar waarmee hij geografisch – lees: grote steden in Canada en Amerika – platformen aanbiedt waarop bedrijven kunnen adverteren. Dat kan voor twintig dollar per jaar. Al vlug druppelen de eerste tientjes binnen. Nu heeft hij al een paarhonderd tientjesklanten. Kleine beetjes tellen op.
Begin 2007 neemt Hans ontslag bij Solair. Hij maakte er vooral autocad tekeningen, zette databases op en verzorgde productdocumentatie. Uitdagend vond hij het niet en het was tijdom verder te kijken. Solair wilde hem echter niet kwijt en huurde hem direct in als consultant voor enkele dagen per week. Zodoende kon Hans met een gerust hart zijn zakelijke avonturen verder uitbouwen. Tijd voor een volgend bedrijf dus. De basis daarvoor nam hij mee uit Nederland. De familie Looman had een veertig voet container nodig. Daar waar een normaal huishouden de helft niet eens vol krijgt, had Hans tweederde nodig voor machines die hij invoerde. Deze machines hebben alles te maken met de elektronica waar Hans in gespecialiseerd is. En daar wilde hij eigenlijk ook in Canada weer mee aan de slag.
In de zomer van 2007 kwam er een buitenkans op zijn pad. Hij bezocht een elektronicabeurs in Vancouver om printplaatleveranciers en componenten firma's op te zoeken. Naar aanleiding daarvan kwam een vertegenwoordiger van printplaten bij Hans op bezoek en die zag onder meer Hans’ pick and place machine en een soldeeroven. Hij gaf aan dat de enige assemblagefirma in de Okanagan valley net de bedrijfsactiviteiten gestopt had en vroeg of Hans geen zin had om in dat gat te stappen. Daar had Hans wel oren naar. Hij nam direct contact op met de eigenaar en vroeg waarom hij gestopt was. Het blijkt dat deze man eerst bij een groot bedrijf werkte en toen voor zichzelf is begonnen om printplaten te assembleren. Hij wilde dat de klanten alles aanleveren, zodat hij louter kon assembleren. Ontwerpen van printplaten kon hij wel, maar hij deed het liever niet. Precies dat vindt Hans nu net het leukste van het vak en al vlug was de deal rond. Hans nam de bedrijfsactiviteiten over en LCX Logic Circuits is een feit. Hans betrok een nieuw bedrijfspand dat nog druk verbouwd werd. Een voor hem ideale situatie omdat zijn machines en bedrijf ntuurlijk wat specifieke eisen met zich mee brengen. Eind februari opende hij zijn bedrijf officieel en sindsdien is hij drukker en drukker.
 Ondertussen is Hans ook buiten zijn bedrijfsactiviteiten druk bezig geweest. Hij heeft zich bezig gehouden met een aantal lokale en landelijke zakennetwerken. Iets wat hem veel tijd en energie heeft gekost, maar nu toch ook langzaam wat klanten begint op te leveren. Hij kwam er bij toeval in terecht.
“Ik werd door een bekende uitgenodigd voor een ondernemersontbijt. Daar leerde ik al snel heel wat meer ondernemers kennen. Niet slecht natuurlijk. Iedereen weet dat het vaak belangrijker is wie je kent, dan wat je precies kan. En zeker in Canada”, zegt Hans.
Hans raakte betrokken bij verschillende zakennetwerken en ondernemersorganisaties en belandde al gauw in de bestuurstoelen. Bij een van de organisaties rommelde het wat en toen het bestuur opnieuw bemand werd, was hij opeens vice-president en inmiddels president. “Het kan soms gek lopen, maar ach, je moet ook maar net op het juiste moment op de juiste plek zijn. Ik had natuurlijk ondertussen wel wat laten zien. Ik maakte de website voor de Okanagan Valley Entrepreneur Society (www.ovesociety.org, Red.) en dat beviel blijkbaar wel. Hierdoor heb ik wel ontzettend veel mensen leren kennen en mijn netwerk groeit met de dag. Gelukkig begint het zich nu ook uit te betalen en krijg ik steeds meer lokale klanten en zit regelmatig om de tafel met CEO’s van grote ondernemingen. Zoals ze hier zeggen: Your net worth is you network”
Lees meer over de belevenissen van de Loomans op hun weblog | 
Canada 
