 We hebben net een verbouwing achter de rug en zijn bezig met het inrichten van onze nieuwe kamers. Dit betekent automatisch dat je gaat opruimen en dan kom je van allerlei dingen tegen die je in dozen hebt gestopt. De geboortekaartjes van de kinderen en van ons zelf kwamen we op deze manier tegen. Altijd leuk om weer eens te bekijken. Maar ook iets wat ze hier in Australie niet echt kennen.
Wanneer er een kind is geboren wordt er een lijst met namen gebeld en die krijgen dan het goede nieuws te horen. Of men zet een foto in de krant met de namen van de ouders, grootouders en zusjes of broertjes. Na wat navraag riep men: ach nee, je belt gewoon iemand en geeft dan wat namen door. Zodat iedereen het vanzelf via via te horen krijgt.
Oftewel het systeem van naar de drukkerij gaan tijdens de periode dat je zwanger bent en al die boeken door bladeren en dan bedenken wat je nu wilt en wat er op het kaartje moet en dan alle adressen alvast schrijven op de enveloppen die je van de drukkerij krijgt voordat het verwachte kind er is, nee daar doen ze hier niet aan. Beschuit met muisje ook dat is toch wel iets unieks. Vreemde mensen die Hollanders.
En dan, is dit het niet alleen, de baby’s worden groot en je hebt verjaardagsfeestjes. Niet dat ze hier niets eraan doen maar iets is toch wel anders, trakteren op school. Mijn kinderen weten het nog goed, je nam iets mee voor de klas, moeders moest zich dan altijd suf bedenken wat voor creatiefs ze dit jaar zou gaan maken! Zou fijn zijn, als het niet te ongezond is en ook iets wat ze allemaal lekker vinden, niet teveel suiker en teveel kleurstof ja, een mandarijn maar daar moest het wel de tijd van het jaar voor zijn. En de meesters en juffen niet vergeten die moesten ook wat krijgen want tenslotte was dat nu juist zo spannend met een vriendje of vriendinnetje de school rond en dan een mooie kaart krijgen, of een kleinigheidje. Hier is het niets uitdelen en hopen dat je misschien een kaart krijgt met je naam erop. Scheelt in ieder geval een hoop geld.
Maar wat ze toch wel heel erg jammer vinden is dat er geen slingers zijn. Niet voor thuis, niet voor in de klas en geen versierd bord. Gelukkig dat wij er een aantal zelf hebben meegenomen en we telkens vragen of ze slingers voor ons mee willen nemen of opsturen. | 
Australie 
